Przepis na ciepłą podłogę

Wodne ogrzewanie podłogowe to coraz chętniej wybierane rozwiązanie, zwłaszcza w budownictwie energooszczędnym. Aby jednak działało efektywnie, należy przestrzegać podstawowych zasad przy jego projektowaniu i wykonawstwie. Duże znaczenie dla sprawności układu ma rodzaj zastosowanej termoizolacji.

Rozwiązanie, w którym podłoga pełni funkcję grzejnika ma wiele zalet, a do najważniejszych z nich należą oszczędność energii i wygoda. Mechanizm oddawania ciepła głównie drogą promieniowania sprawia, że można obniżyć temperaturę w pomieszczeniu nawet o 3°C i nadal odczuwać optymalny komfort cieplny. Taki system wymaga jednak starannego planowania, gdyż późniejsze zmiany są w zasadzie niemożliwe. Projekt powinien zawierać między innymi takie elementy jak długość, rozstaw i średnica rur grzewczych, układ pętli oraz grubość termoizolacji. Budowa grzejnika zależy od rodzaju pomieszczenia i jego położenia w strukturze budynku. Układ i rozstaw pętli w salonie na parterze może bowiem wyglądać inaczej niż np. w holu na wyższym piętrze. Bardzo ważnym elementem projektowania ogrzewania podłogowego jest dobór odpowiedniego rodzaju i grubości termoizolacji, gdyż znacząco wpływa ona na efektywność oddawania ciepła przez system do pomieszczenia.

Ogrzewanie podłogowe wymaga starannego

planowania

Fot. Knauf Therm

 

Dobrze ułożony system grzewczy

Wyjątkowo korzystną cechą ogrzewania podłogowego jest równomierny i subtelny sposób oddawania ciepła, którego strumienie unoszą się z dołu do góry. Aby ten mechanizm działał w pełni efektywnie, orurowanie układa się na odpowiednio dobranej warstwie termoizolacji. Przede wszystkim ogranicza ona straty ciepła do gruntu, które w tej sytuacji mogą być znacznie większe niż w przypadku podłóg nieogrzewanych. Jej drugą funkcją jest natomiast kierunkowanie strumieni energii cieplnej w kierunku pomieszczenia. Najlepiej w tej roli sprawdzają się płyty EPS o specjalnie wyprofilowanym kształcie, który umożliwia prowadzenie rur w warstwie izolacji, jak np. Knauf Therm Floor Heating. Na powierzchni materiału znajdują się wypustki, między którymi mocuje się rury bez użycia dodatkowych akcesoriów montażowych, a dodatkowy frez na brzegach płyt pozwala na tworzenie trwałych połączeń między nimi. Materiał o większych rozmiarach niż standardowo sprawia ponadto, że układanie ocieplenia przebiega szybciej. Oprócz termoizolacji podłogi należy pamiętać o zastosowaniu izolacji brzegowej przy ścianach zewnętrznych. Wykonuje się ją z pianki polietylenowej o grubości 10 mm i wysokości 150 mm. Z jednej strony zapobiega ona stratom ciepła do przegród zewnętrznych, a z drugiej niweluje naprężenia powstające w wyniku odkształceń, jakim ulega podłoga pod wpływem temperatur. Na tak przygotowanej warstwie izolacji układa się rury w układzie pętlowym lub meandrycznym, zachowując przy tym odstępy od 10 do 30 cm. Układ meandrowy stosuje się zwykle w pomieszczeniach z oknami i drzwiami zewnętrznymi, gdzie występują zwiększone straty ciepła. Dzięki takiemu ułożeniu rur strumień ciepła oddawanego przez podłogę jest największy przy ścianach zewnętrznych, gdzie zapotrzebowanie na ciepło jest większe, natomiast maleje w kierunku środka pomieszczenia. W strefach brzegowych rury układa się dodatkowo w mniejszych odstępach. Układ pętlowy zapewnia natomiast równomierny rozkład temperatur na powierzchni całej podłogi, dlatego może być stosowany w tych strefach budynku, które nie mają ścian zewnętrznych, jak np. hol czy łazienka. Kolejnym etapem jest wylanie warstwy chudego betonu, najlepiej o dobrej przewodności cieplnej. Rury powinny być przy tym zakryte warstwą wylewki o grubości 3,5 cm. W celu uniknięcia ewentualnego pękania wylewki pod wpływem pracy termicznej należy zastosować dylatacje z taśmy PE.

Przykład układu pętlowego, rury należy

układać z zachowaniem odpowiednich

odstępów

Fot. Knauf Therm

 

Jak dobrać grubość termoizolacji?

Grzejnik podłogowy może składać się z różnych warstw, w zależności od tego czy pomieszczenie jest umieszczone na parterze czy na piętrze budynku. W przypadku podłogi na gruncie mogą wystąpić duże straty ciepła, dlatego wymaga ona zastosowania odpowiednio grubej warstwy termoizolacji o jak najniższym współczynniku lambda. Zgodnie z europejską normą PN-EN 1264 należy ją dobrać tak, aby wartość oporu przegrody wyniosła R=1,25 m2K/W. Podkreśla się jednak, że biorąc pod uwagę polskie warunki klimatyczne i zaostrzające się wymagania odnośnie energooszczędności warto zastosować minimalnie 10-15 cm styropianu i więcej. Izolację układa się na folii polietylenowej w dwóch warstwach w układzie mijankowym, czyli w taki sposób, by łączenia płyt w dolnej i górnej warstwie nie pokrywały się ze sobą. Jako izolację cieplną podłogi na gruncie należy zastosować styropian o odporności na ściskanie CS nie mniejszej niż 100 kPa, jak np. Knauf Therm Pro Dach/Podłoga EPS 100 o współczynniku lambda 0,036 W/mK. Materiał o niższej odporności mechanicznej może z czasem ulegać odkształcaniu pod wpływem obciążeń mechanicznych i tracić swoje parametry cieplne. Jako wierzchnią warstwę montażową stosuje się natomiast płyty Knauf Therm Floor Heating o grubości 30 mm. Materiał o doskonałym współczynniku lambda 0,033 W/mK ogranicza straty ciepła w kierunku dolnym do minimum. Natomiast w przypadku podłóg na stropach międzykondygnacyjnych, gdzie zgodnie z normą wartość oporu cieplnego powinna wynosić zaledwie 0,75 m2K/W, wystarczy zastosować jedną warstwę płyt Knauf Therm Expert Floor Heating o grubości 20 mm. W tym przypadku ewentualne straty ciepła są traktowane jak zyski ciepła do innych pomieszczeń, więc nie ma potrzeby stosowania tak grubych warstw ocieplenia ja w przypadku podłóg na gruncie.

Grubość termoizolacji jest zależna od

położenia podłogi w strukturze budynku

Fot. Knauf Therm

 

Więcej informacji znajdą Państwo na stronie: www.styropianknauf.pl

 

***

O płytach Knauf Therm Floor Heating

Knauf Therm Floor Heating to specjalistyczne płyty izolacyjne do ogrzewania podłogowego, które są wytwarzane w technologii formowania w prasie. Zastosowana metoda produkcji sprawia, że płyty są wyposażane w specjalne wypustki o unikatowym kształcie, które zapewniają trwały montaż rur na zatrzask. Rozstaw i wysokość wypustek umożliwiają montaż rur o średnicach od 14 do 18 mm. Między wypustkami znajdują się specjalne żebrowania gwarantujące pełne zatopienie rur w wylewce. Krawędzie płyt zostały wyprofilowane w sposób umożliwiający łączenie ich „na zamek”. Płyty posiadają zwiększone wymiary 1100×700 mm i występują w niewielkich grubościach podstawy 20 lub 30 mm (plus wypustki o wysokości 27mm). Doskonały współczynnik przewodzenia ciepła na poziomie λD = 0,033 pozwala radykalnie ograniczyć straty energii do gruntu i zapewnić wysoką efektywność ogrzewania podłogowego.